Klik hier voor de uitzending van 31-08-2010

Maar voor dat ze weg is, nog enkele hartverwarmende momenten….

Een goede voorbereiding is het halve werk, zeggen ze wel. Daarom hebben we met de WK ploeg een strak training- en wedstrijdschema afgewerkt. We zijn begonnen in Moskou, met een Grand Slam en een week trainen. Waar we veel Oostblokkers in onze handen hebben gehad. Nadat we terugvlogen naar onze thuisbasis, hadden we één dag om de judopakken te wassen en opnieuw wat zomerkleding in te pakken. Wij vervolgden de volgende dag naar Spanje, het beroemde trainingskamp waarbij de zaal pal aan het strand ligt. Castell de Fels, met veel West- Europeanen. Daar was het eerst wel even wennen aan de hitte, tijdens de training werd het af en toe wel moeilijker door de warmte. Maar ook hier hebben we ons doorheen gewerkt. Na een week hard zwoegen maar ook wel vertoeven was het weer tijd om huiswaarts te keren.

Om voor het WK ook nog even de wedstrijdspanning te voelen, deden sommigen van ons mee aan het B-toernooi in Hamburg. Samen met Benito en Marjolein van Unen hebben we besloten om voor dit toernooi nog niet af te trainen en met de opgebouwde krachten en technische ontwikkelingen de uitdaging tot 57 kg aan te gaan. Het bracht voor mijzelf veel minder wedstrijdspanning met zich mee, dat was wel eens fijn voor de verandering. Ik had er heel veel plezier in om het de dames in een hogere klasse moeilijk te maken. Helaas werd het grotendeels een Nederlands onderonsje. Mijn eerste tegenstandster uit Nigeria kwam niet opdagen, de volgende was Otis Vrielink uit NED. Na winst stond ik tegenover de latere finalist een sterke Roemeense dame genaamd Chitu. Het was een partij waar gevochten moest worden, jezelf niet laten kennen en tegenstand bieden. Uiteindelijk verloor ik met twee straffen maar ik stond m’n mannetje, ik miste alleen wat massa. Vervolgens kwam ik in de herkansing wederom een Nederlandse dame tegen, Dominique Lantinga. Ik voelde al dat ik wat vermoeid begon te raken, maar ook deze partij heb ik met winst kunnen afsluiten. Voor de partij voor brons had ik tegen Carla Grol gemoeten, de zoveelste Nederlandse tegenstandster en tevens ook clubgenoot. Die het veel harder nodig had om voor het brons te mogen strijden, zonder dat ik het haar ook nog lastig zou proberen te maken. Daarom heb ik besloten om te stoppen en een stapje opzij te doen. Al met al gaf het mij een goed gevoel, en lukte veel dingen die ik tijdens deze voorbereidingsperiode erin geslepen heb. Aansluitend vond er ook nog een trainingskamp plaats, waar veel buurlanden aanwezig waren. Zo hadden we heel europa gehad en konden we weer huiswaarts keren om ons voorbereiding af te sluiten.

Dit deden we door op de club en tijdens het weekendtraining in Leusden de puntjes op de i te zetten. Na diverse judotrainingen, een Zumba introductie les en het uitpakken van mijn nieuwe Olympische NOC*NSF auto (die de bende van 4, in had gewikkeld met plastic folie), kan ik met overtuiging zeggen dat IK en denk de hele WK ploeg er klaar voor is om zijn vertrek in Japan in te nemen, en zich mentaal voor te bereiden op zijn/haar dag die komen gaat. Ik ben er in ieder geval klaar voor, laat het WK maar komen!!!

Voor mij duurt het nog wel even, want ik ben pas op zondag de één na laatste WK dag. Maar in de tussentijd heb ik genoeg ploeggenoten die ik kan aanmoedigen.

Tot die tijd,

Alvast groetjes uit Japan!

Erste Bundesliga Frauen, zweiter Kampftag

Der Kampftag in Leverkusen war kein Stolperstein für den 1. JC

Leverkusen war kein Stolperstein für die selbstbewussten jungen Damen des 1. Judo-Club Mönchengladbach. Auf ihrem Weg zum selbstgesteckten Ziel, das Erreichen der Endrunde um die Deutsche Mannschaftsmeisterschaft, räumten sie in Leverkusen die SU Witten-Annen mit 6:1 und den TSV Bayer 04 Leverkusen mit 5:1 aus dem Weg.

Das war eine beeindruckende Demonstration der Stärke, die der 1. JC in Leverkusen vor den Augen des anwesenden Bundestrainers Michael Bazynski ablieferte und die uneingeschränkte Vorherrschaft im Westen. Jetzt steht der 1. JC auf dem dritten Tabellenplatz und das wäre am Ende der Saison die Teilnahme an der Endrunde um die Deutsche Mannschaftsmeisterschaft.

Alle waren beim 1. JC zufrieden und 1. JC-Präsident Erik Goertz meinte: „ Jetzt haben wir auch wieder die Nase vorn „ und spielte damit auf die 5:8 Niederlage der Männer in Witten an. „5:8 in Witten aber 6:1 in Leverkusen, macht 11:9.“

Ihre Stärke zeigten die Damen des 1. JC bereits bei der Vorstellung der Mannschaften. Das Führungs-Duo Janine Discher / Edda Karlsson hatte fast das gesamte Kader mit nach Leverkusen genommen. Achtzehn junge Damen liefen ein und am Mattenrand saßen noch Margot Wetzer und Wiebke Kaiser, die nach ihren Verletzungen bereits wieder Anschluss an ihre alte Form gefunden hatten.

Man sah den jungen Damen ihre Freude an als sie gegen Witten Aufstellung nahmen. Sie wussten um ihre Stärke und wollten sie auch zeigen. Ja und wie sie ihre Stärke zeigten. 5:0 gingen sie durch Sheena Zander (-63 kg), Mira Ulrich (-48 kg), Ulrike Scherbarth (-70 kg), Kitty Bravik (-52 kg) und Nicole Hafner (-57 kg) in Führung ehe sie ihren ersten Punkt durch Julia Tillamanns (-78 kg) gegen Miriam Dunkel abgeben mussten. Den Schlusspunkt setze Janine Penders (+78 kg). Die niederländische Schwergewichtskämpferin war für die polnische Schwergewichtskämpferin Malgorzata Gornicka in die Mannschaft gekommen, die ihre aktive Laufbahn beendete.

Geringfügige Veränderungen in der Mannschaft gegen Leverkusen. Lisa Marie Müller (-48 kg) für Mira Ulrich und Birgit Ente (-52 kg) für Kitty Bravik. Am Ergebnis änderte sich nicht viel. 3:0 lag der 1. JC bereits vorne als Nicole Hafner (-57 kg) den ersten und einzigen Punkt abgeben musste. Jetzt war es Julia Tillmanns (-78 kg) und wieder Janine Penders (+78 kg) die das Ergebnis auf 5:1 schraubten.
Herausragend die Kämpfe von Nicole Hafner nach einjähriger Verletzungspause und der Kitty Bravik Ippon-Erfolg nach acht Sekunden.

Kitty in de Bundesliga

Kitty Bravik naar brons in Tunis

Op de openingsdag van de Grand Prix in Tunis heeft Kitty Bravik (-52 kg) brons veroverd. In de halve finale was de Spaanse nummer twee van de wereld Ana Carrascosa in de golden score te sterk voor de Haarlemse. Bravik kreeg in de reguliere tijd een straf wegens passiviteit en in de golden score kwam daar een straf wegens een schijnaanval bij; yuko voor Carrascosa.
Bravik, nummer elf van de wereld, bereikte de laatste vier na zeges op Monica Ungureanu (ROU) en Mareen Kraeh (GER/15), beiden met waza-ari. Met haar bronzen plak verdiende Bravik een behoorlijk aantal punten voor de wereldranglijst, waarop een plaats bij de eerste veertien (peildatum 30 april 2012) vereist is voor plaatsing voor de Olympische Spelen in Londen. De GP van Tunis is het eerste toernooi in het Olympisch kwalificatietraject.

Het weekend daarop mochten we met de ploeg afreizen naar Hongarije voor de World Cup in Budapest. Hier vielen veel dingen op z’n plek. Dit komt niet omdat mijn vorm heel veel anders was dan in Parijs. Ik was door de omgevingsfactoren (2^e thuisland, familie-vrienden-Miki) er erg op gebrand om hier te winnen. Dat werd uiteindelijk brons, maar was wel veel beter geconcentreerd en gefocust. Hier heb ik toch wel weer wat winst gepakt. Ik heb weer even gevoeld hoe het was om te genieten van iedere partij, het hoefde voor mij nog niet afgelopen te zijn. Zat in een soort flow! Mijn eerste toernooi in Hongarije, ik was wel tevreden op dat moment met een bronzen plak. Al had dat ook best goud kunnen zijn, gezien mijn loting en het feit dat ik als hoogste geplaatst stond op de ranking.

Geen tijd om lang te evalueren want het weekend Grand Prix in Düsseldorf stond alweer voor de deur. Met het derde toernooi op een rij voelde ik dat de wedstrijd moeheid om de hoek stond te loeren. Even doorheen bijten, na Düsseldorf is het even klaar. Ik was er op gebrand, misschien iets te, om hier weer een stap vooruit te zetten. In plaats daarvan ben ik blijven staan waar ik stond. Door wederom een te gretige technische aanval (had tactische moeten zijn), gaf ik de wedstrijd die niet verloren had hoeven worden, uit handen. Hopelijk een keerpunt voor het EK. Dit zijn onnodige fouten, de tegenstanders zijn niet beter. Ik geef te veel cadeautjes weg. Hiermee bleef ik na twee partijen op een 5^e plaats steken. Hiermee was ik zeker niet tevreden. Dus heb ik alle zeilen bijgezet tijdens het trainingskamp in Düsseldorf. Veel tegenstanders opgezocht en geanalyseerd. Met het oog op het EK later in April en het begin van het Olympisch kwalificatietraject in mei. Ik kan zeggen dat ik dit met succes heb voltooid en met een goed gevoel naar het EK toe kan werken.

Op woensdag 3 maart j.l. tijdens de autorit naar de extra ingelaste dames kernploegtraining, kreeg ik via een sms het goede nieuws dat de kwalificatie/deelname aan het Europees Kampioenschap in Wenen op 22 April een feit was. Vanaf dat moment wist ik mijn koers. Die zal ik als volgt afvaren, eerst nog een week trainen hier in Nederland. Dan een week ontspannen arbeid in Hongarije, gevolgd door een opbouwende trainingskamp in Budapest. Na terugkomst reis ik met de Nederlandse EK-ploeg af naar een midweek trainen in Parijs. Op 3 April keren we weer huiswaarts, waar we thuis weer met de club-, kernploeg- en weekendtrainingen ons verder voorbereiden op het EK.

Ik heb er erg veel zin in om mijn prestatie van het EK in Tbilisi te evenaren en/of verbeteren, hier zal ik 100% voor gaan.

World-Cup der Frauen in Budapest/Ungarn.

Wieder eine Medaille für Kitty Bravik.

17 januari 2010  HOORN

De Westfriese Sportverkiezingen is een jaarlijks evenement waarin de prestaties van sporters uit West-Friesland worden gewaardeerd in verschillende categorieen:

- Sportman van het Jaar
- Sportvrouw van het Jaar
- Sportploeg van het Jaar
- Sporttalent van het Jaar
- Sportcoach van het Jaar

De prestaties worden het hele jaar door gemonitord door een deskundige jury, bestaande uit diverse sportjournalisten.  Zij maken aan het einde van ieder jaar hun nominaties bekend. En kiezen de winnaars, die tijdens het evenement pas worden onthuld.

De prijsuitreiking wordt omlijst met een aantrekkelijk programma, waar sport, samenhorigheid en (Westfriese) gezelligheid centraal staan.
Er zijn altijd nationale sporthelden aanwezig. In het verleden mochten ze al eens Erica Terpstra, Tim Lips, Hennie Kuiper, Louis van Gaal, Hans van Breukelen en Erik Breukink verwelkomen. Het showelement is volop aanwezig met demonstraties, acts, lokale sporthelden en sprekers.

GENOMINEERDEN SPORTJAAR 2009

Sportvrouw van het Jaar:
Mariska Huisman      Schaatsen/skeeleren
Kitty Bravik              Judo
Lobke Berkhout        Zeilen

De organisatie vind het belangrijk dat de sportieve prestaties in West-Friesland worden gewaardeerd. Zowel de sporters als de regio profiteren van positieve publiciteit. Ze laten sporters graag zien dat West-Friesland trots op hen is, en laten West-Friesland graag zien welke prestaties sporters uit hun omgeving leveren. Maar het evenement is voor velen ook een platform voor samenwerking en het ontwikkelen van initiatieven die sporters en sporten in West-Friesland verder stimuleert!

In de warme ambiance van Schouwburg het Park, waar sportminnend West-Friesland bijeen komt, zult men het toch koud krijgen. Van alle sportieve prestaties die “onze” sporters het afgelopen jaar hebben geleverd. Centraal staat deze middag het bekend maken van de winnaars van het sportjaar 2009. Maar ook omdat de organisatie het Olympische Winterspelen als thema hebben. Dus dat betekent sneeuw, schaatsen, bobsleeën en nog veel meer ijspret!

De Sportverkiezing wordt altijd met een leuke show omlijst. Dat kun je wel aan de enthousiaste programmaleider Gerard Berkhout overlaten. De organisatie is ook trots dat zij weer een aantal coryfeeën mogen begroeten. Een van de namen die ze nu al prijsgeven is Ard Schenk…..

De winnares Kitty Brávik ontving de prijs Sportvrouw van het jaar van voormalig schaatskampioen ARD SCHENK, samen met door hem  zelf gesigneerde biografie boek van deze grote schaatslegende.

De Grand Slam is tevens de laatste mogelijkheid voor verschuivingen op de World Ranking List. In iedere gewichtsklasse plaatsen de eerste zestien na komend weekend zich voor de Masters. Deze vinden in het weekend van 16 en 17 januari plaats in het Zuid-Koreaanse Suwon. Op dit moment staan elf Nederlandse judoka’s bij de eerste zestien. Daarnaast kan een handvol judoka’s zich komend weekend nog bij de beste zestien scharen.

Kitty is momenteel nr. 8 in -52 categorie bij de World Ranking. Zij zal zondag de japanse tatami betreden, waar ze in strijd gaat tegen de huidige wereld top. Haar loting is best “pittig”, de eerste 10 van de wereld is aanwezig. Ze zal tegen voor haar nog onbekende Miki Watanabe (JPN) beginnen. In Nederlandse tijd zondag, heel vroeg, om 02:00 uur starten de wedstrijden.

We wensen veel succes aan alle Nederlandse deelnemers en in het bijzonder aan Kitty.