Kitty Fanni Brávik

Lichtgewichten falen eensgezind op EK judo

Webmaster — Sat, 23 Apr 2011 16:42:46 +0000

Istanbul: het verhaal van de lichtgewicht dames

Verandering moet Bravik goud brengen

Webmaster — Tue, 19 Apr 2011 15:30:48 +0000

RTV N-H 19-04-2011
ISTANBUL

Kitty Bravik strijdt aanstaande donderdag om een gouden medaille op het EK judo in Istanbul. De Haarlemse heeft moeten veranderen om kansen te maken op een medaille.

“Ik was te aardig voor een topsporter, nu hoop ik dat ik op de mat keihard ben en naast de mat gewoon mezelf blijf.” Bravik is tot dit inzicht gekomen nadat ze het EK bijna mistte. Nu ze toch gaat denkt ze wel kansen te hebben. “als het perfect uitpakt kan ik richting de medailles gaat. Maar ik wil voor mezelf duidelijk krijgen dat ik op de juiste weg ben.”

‘Bitchy’ Bravik klaar voor EK judo

Webmaster — Sat, 16 Apr 2011 16:25:34 +0000

Bron: RTV NH-Sport

NIEUWEGEIN
Kitty Bravik bereidt zich voor op voor het Europees Kampioenschap dat 21 april van start gaat in het Turkse Istanboel. De judoka uit Haarlem heeft de afgelopen periode vooral gewerkt aan haar eigen persoonlijkheid.

Klik op RTV NH-Sport om de interview met Kitty te beluisteren

“Om topsportster te zijn heb je bepaalde karaktertrekjes nodig, waaronder egoïsime en harder zijn voor jezelf. Dat heb ik van nature niet meegekregen en dat zit dus niet aan mij”, aldus Bravik die daar hard aan werkt. De 24-jarige probeert nu de balans te vinden: “Op de mat iemand kapot willen maken, het zijn rare woorden maar ik weet wat ik ermee bedoel. En dan in het dagelijks leven niet te bitcherig te worden.”
Bravik is helemaal fit, maar maakte afgelopen maandag een vervelende val. Ze heeft nu last van haar sleutelbeen en na drie dagen rust kan ze zondag de balans opmaken. “Als zondag blijkt dat ik goed kan judoën dan ben ik top. Conditioneel ben ik heel goed en ik zit goed in mijn vel. Op die manier kan ik wel een medaille kan gaan winnen”, aldus Bravik.
De Haarlemse is vol vertrouwen, want wanneer de woorden ’2012′ en ‘Londen’ vallen reageert Bravik: “Ik sta er” doelend op de Olympische Spelen. “Er is een grote kans dat ik er sta en die wil ik pakken, maar ik wil eerst Europees Kampioen worden.”

Heilige vuur is na ‘rotjaar’ terug bij judoka Kitty Bravik

Webmaster — Sat, 16 Apr 2011 16:17:00 +0000

Verdwaald in doolhof van topsport

Door: Casper Duin Noord-Hollands Dagblad 16-04-2011

Geen prestaties en geen EK-selelctie, maar wel een clash met haar coach. Judoka Kitty Bravik raakte vorig jaar verdwaald in het doolhof van de topsport. Met pijn en moeite hervond ze het heilige vuur. En zo verdiende de in Enkhuizen opgegroeide Haarlemse alsnog een ticket voor het EK van volgende week. Een monoloog.

In 2009 won ik brons op de Europese kampioenschappen. Ik was jong, onbekend. Er was geen druk. Het was overweldigend. Ik kwam net kijken. Door die medaille werd er steeds meer verwacht van me. De Olympische Spelen kwamen dichtbij. Dan voel je de druk toenemen. Daar moet je mee om kunnen gaan. Ik raakte verstrikt in dat web en kwam er niet uit.

In de periode werd ik bij wereldbekerwedstrijden vaak in de eerste ronde uitgeschakeld. Een herkansing kreeg ik niet, want dat in het nieuwe systeem lig je er meteen uit bij een nederlaag in de eerste ronde. En ik ben iemand die juist in een toernooi moet groeien. In mei 2010 werd ik in Tunesië nog derde, de laatste keer dat het echt goed ging.

Daarna was de motivatie nul. Dat gaat aan je knagen. En bovendien hoor je het van anderen. Mensen gaan tegen je zeggen ‘het gaat niet zo goed, hé’. Terwijl je dat zelf maar al te goed weet. Iedereen ondervindt in zijn sportleven wel eens een mindere fase. Dat je je afvraagt warvoor je het allemaal doet, hoe graag je het wilt en hoe lang je het nog volhoudt.

Dat ik niet de EK-selectie werd opgenomen, was een duidelijk signaal. Het ging de bond niet om de prestaties, maar om de basis om prestaties te leveren. Daar maakten ze zich zorgen om. Terecht. De bond vroeg zich hardop af of mijn carrière wel de juiste wending nam.

Het traject was goed, maar het ging om de intrinsieke motivatie. Om mijn IK. Ik moest aan meself werken, met meself het gevecht aangaan. Ik moest harder worden. Van meself ben ik te sociaal. Het plezier was totaal weg. Ik wilde niet meer. Geen pijn meer, geen spierpijn. Het heilige vuur was compleet gedoofd.

Ik heb van alles geprobeerd om mijn judoloopbaan weer op de rails te krijgen. Vakanties, uitjes. Veel nadenken. Een fase nog harder trainen. Andere trainingsmanieren. Andere prioriteiten. Ik heb drie weken een baan gehad. Tot die tijd was judo mijn enige baan. Mijn leven bestond uit trainen. Ik moest gewoon over veel dingen nadenken. Daarom ben ik ook teruggekeerd naar mijn roots. Naar Hongarije. Daar woont mijn vriend ook. We zijn al zeven jaar bij elkaar. Zeven jaar een langeafstandsrelatie. Ik moest er even tussenuit, moest er doorheen. En daar bij hem kan ik me ontspanen.

Mijn trainer Benito Maij heeft een behoorlijke bom laten barsten. Hij had me weggestuurd. Niemand wist daar vanaf. Hij vond dat het zo niet langer door kon gaan. Hij eiste een onvoorwaardelijke keuze voor de sport. Het was heftig, heel hard. Confronterend. Het heeft me drie dagen aan het denken gezet. Hoe zit het tussen ons? Gaan we verder? Op mijn eerste dag terug hebben we lang gepraat. We zijn sterker geworden van de clash. Niet veel trainers durven zo de confrontatie aan te gaan. De fluwelen handschoen werkt niet altijd. Je moet terugvechten. Daar was ik naar op zoek. Van nature zit terugvechten niet in mijn aard.

Stoppen? Het heeft door mijn hoofd gespookt. Alleen lieten de mensen om me heen het niet toe. Stoppen is geen optie, kreeg ik dan te horen. Er zit bijna twintig jaar werk in mijn judo. Dan stop je er niet zomaar mee. Ik weet dat ik potentie heb. Dat ik de Spelen kan halen. Na het EK van volgend jaar moet ik bij de eerste veertien op de wereldranglijst staan. Op de geschoonde lijst ben ik nu veertiende. En dat na zo’n rotjaar. Het kan alleen maar beter.

Sinds een paar maanden sta ik weer lekker te judoën. De spirit is terug. Tijdens weekendtrainingen en centrale trainingen bij de bond heb ik genoeg laten zien om alsnog toegelaten te worden tot de EK-ploeg.

Ik steek nu lekker in m’n vel, ben goed in vorm. Ga met plezier naar de trainingen, en ga met evenveel plezier kapot in de trainingen. Als ik goed ben, kan ik Europees kampioen worden. Dat is echter niet realistisch. De voorbereidingstijd is kort en de concurrentie is moordend. Ondanks alle vervelende dingen heb ik enorm veel geleerd van het afgelopen jaar. Dat het soms niet van een leien dakje loopt. Het is niet zo dat je eerst brons wint en dat zilver en goud dan automatisch snel volgen. Topsport kent geen logica. En het is niet alleen rozengeur en maneschijn. Er komt veel meer bij kijken. Je kunt dus behoorlijk met jezelf in de knoop raken.

Kenamju-judoka mag alsnog naar EK in Istanbul

Webmaster — Thu, 14 Apr 2011 11:56:38 +0000

Bravik zoekt de bitch in zichzelf

Door: Arnold Aarts Haarlems Dagblad

Nieuwegein – 13-4-2011

Een dik vraagteken stond voor judobondscoach Marjolein van Unen achter haar naam. Moest ze Kitty Bravik meenemen of niet naar de Europese Kampioenschappen in Istanbul? Ze mist bij de 24-jarige Kenamju-judoka namelijk nogal eens het heilige vuur. Uiteindelijk kreeg Bravik het voordeel van de twijfel en staat ze volgende week ‘gewoon’ op de mat.

Van Unen is niet de enige die tobt met de mentale weerbaarheid van Bravik. Ze brengt ook haar coach Benito Maij geregeld tot wanhoop. Anderhalve maand geleden bij een World Cupwedstrijd in Praag barstte de bom. Zo boos had Bravik hem nog nooit gezien. Maij wilde vooral antwoord op de vraag hoe graag ze eigenlijk topjudoka wilde worden. Hoe diep ze wilde gaan om bij de besten van de wereld te horen.

“Na dat gesprek kon het twee kanten op”, besefte Bravik. “Of het zou tot een breuk tussen ons komen. Of ik zou er iets positiefs mee kunnen doen”. Het kwam tot een verzoening. En tot een belofte van Bravik dat ze alles ging proberen om haar aard te veranderen. Op zoek naar de bitch in zichzelf. Want daar komt de noodzakelijke metamorfose op neer. Marjolein van Unen: “Het gaat om hardheid. De wil om overal dwars doorheen te willen jassen. En nooit te willen opgeven. Wat dat betreft kan ze een voorbeeld nemen aan Edith Bosch.” Bosch, wereldkampioen in 2005, is in het dagelijks leven een uiterst vriendelijke, sociale verschijning. Maar eenmaal met een judopak om het ranke lijf verandert ze in een nietsontziende vechtmachine. Zo ziet Van Unen het graag. Omdat ze als geen ander weet dat alleen met zo’n houding in de mondiale top langdurig kan worden geoogst.

De EK-deelname van Bravik bezorgde Van Unen hoofdbrekens. Thuislaten zou een statement zijn geweest. “Maar aan de andere kant heeft Kitty in het verleden goede dingen laten zien. Die kunnen we ook niet even zomaar wegschrappen. Dus gaan we gewoon met haar door. Iets anders kunnen we ons ook niet veroorloven”.

Van Unen doelt op het kwalificatietraject voor de Olympische Spelen van Londen. Bravik is dé Nederlandse troef in de klasse tot 52 kilo. Andere talenten dienen zich niet bepaald massaal aan. Het zou niet alleen om die reden zonde zijn een streep te zetten door de naam van Bravik. Ze heeft namelijk laten zien verdraaid goed te kunnen judoën. Vanuit het niets werd ze in 2009 derde van Europa. Een paar maanden later werd ze zevende van de wereld.

Prestaies waar Bravik vandaag de dag met gemengde gevoelens aan terugdenkt. Aan de ene kant nog steeds de trots, aan de andere kant het minder prettige gevolg dat druk heet. “Succes gaat gepaard met hoge verwachtingen. Sommigen worden alleen maar beter van druk, ik niet. Zo vrij als ik toen in mijn hoofd was, ben ik niet meer.”

Bravik heeft langzaam maar zeker het gevoel dat ze de goede richting opkoerst. Dat ze niet langer alleen maar met fraaie technieken bezig is, maar meer met winnen. Met overleven op de mat. Maar ze realiseert zich dat het omvormen van haar karakter een weg is van de lange adem. “Dit is voor mij het moeilijkste onderdeel van het judo. Dat is zoveel moeilijker dan een nieuwe worp aan te leren. Maar het is nodig om te komen waar ik wil.”

Wereldkampioen bezoekt SG Nelson Mandela

Webmaster — Sat, 08 Jan 2011 15:19:49 +0000

SG Nelson Mandela (Purmerend) wil de maatschappij in de school binnen halen. Dat houdt in dat wij externe experts een deel van onze lessen willen laten geven. Dat gebeurt binnen en buiten de school.

Wereldkampioen bezoekt SG Nelson Mandela

Op vrijdag 7 januari 2011 heeft de sportklas les gehad van Kitty Brávik, wereldkampioen judo bij de landenteams. Ondanks haar drukke trainingsschema wist ze gelukkig tijd voor ons vrij te maken. Na, Rei, de officiële judo begroeting , werd er over gegaan tot een warming up. Daarna leerden de sportklassers de fijne kneepjes van de judo sport. Kitty moest na de lessen weer trainen voor de wedstrijden van volgend weekend. We wensen haar veel succes bij de Masters!

Steven Appels van judoschool Appels is ook een leraar bij de Purmerendse School Gemeenschap. De onderstaande kort bericht heeft op zijn judowebsite geplaatst.

Meester Steven(Appels) ontmoet wereldkampioen Kitty Brávik

Op vrijdag 7 januari had ik een ontmoeting met wereldkampioen Kitty Brávik. Deze judokanjer is 17 jaar geleden een leerling van mij geweest. Kitty is op dit moment druk bezig om genoeg punten te halen om mee te kunnen doen metde Olympische Spelen in Londen (2012).

Groetjes meester Steven

Wat gaat het worden?

Webmaster — Tue, 04 Jan 2011 14:44:04 +0000

Het sportjaar 2010 is weer achter de rug. De ene sporter voldeed aan de verwachtingen, waar de andere juist niet de gestelde doelstelling behaalde. Maar 2010 is geweest. Het is tijd voor een nieuwe jaar, voor nieuwe kansen. Kitty Bravik (judoka) neemt een kijkje in de glazen bol. 2011, wat gaat het worden?

Tekst: Pim Soeters Noord-Hollands Dagblad

Positieve blik

Na een teleurstellend 2010 kijkt judoka Kitty Brávik (23) vol goede moed naar het nieuwe jaar. “2009 was boven verwachting goed. De verwachtingen voor afgelopen jaar waren dus erg hoog. Dat is niet gelukt, maar ik heb enorm veel geleerd. Het was een echt leerjaar, wat dat betreft, en ik hoop dat het zich uitbetaalt in 2011.”

De Enkhuizense wil zich kwalificeren voor de spelen van 2012 in Londen.

“Ik lig op koers. Maar heb wel een moeilijk jaar gehad. Het heilige vuur stond op een laag pitje.”

Het vuur moet in 2011 weer volop gaan branden voor Brávik. “Het gaat helemaal niet slecht. Ik sta in de top-16 op de wereldranglijst en lig op koers voor de Spelen. En het plezier ben ik ook weer aan het terugvinden.”

NK Dames, Einde van het Seizoen 2010…..

Kitty Bravik — Wed, 08 Dec 2010 16:09:18 +0000

NK Dames, Einde van het Seizoen 2010…..

Na een kleine succes beleving in Turkije tijdens het WK Teams (wat overigens niet zo een kleine prestatie was!), was ik alweer bezig met het volgende traject.

De Aziëtour met als tussenstop het prolongeren van mijn NK titel van vorig jaar. Deze was uiterst succesvol verlopen, na drie overtuigende overwinningen werd ik wederom ook dit jaar tot Nederlands kampioene gekroond. Maar zoals ik al eerder schreef was dit slechts een tussenstation waarop even de focus stond, maar waarna we met een sneltreinvaart weer doorgingen naar Azië. We begonnen in Japan. Vrijdag week na het NK vertrokken we met KLM naar Tokyo, Narita Airport. Om daar eerst een klein weekje te trainen en te aklimatiseren (het is hier 8 uur later). Helaas werd hegeen dat ik al een tijdje voelde en waarschijnlijk al onder de leden had, werkelijkheid! Na aankomst sloeg de griep toe en raakte ik even uit balans door zwakte gevoelens die mij overspoelden. NA een paar dagen uitzieken hier in Tokio, kon ik langzaam weer de trainingen meedoen, zonder mezelf als een vaatdoekje te voelen tijdens en achteraf. Wat is ziekzijn een klote gevoel, zeker als sporter, die natuurlijk heel erg moet rekenen op zn lichaam!

Maar ik begin me weer wat beter te voelen, alleen blijft t fit zijn nog een beetje achterwegen. Tja soms is het niet anders, accepteren en gewoon weer proberen!

Na een korte trainingsperiode (waar ik helaas weinig van heb mee kunnen maken) in Tokyo Teiko University, verhuisden wij donderdag voor de wedstrijden naar het wel bekende Tokio Dome hotel, waar we toeleefden naar de Grand Slam. Zaterdag is mijn wedstrijddag. Het is nu een kwestie van verder herstellen, en dat wat nu niet echt optimaal is, optimaliseren zo goed mogelijk. Kijken hoe ik het er vanaf breng. Ik houd jullie op de hoogte, tot snel!!!

Gouden damesteam wint ‘Best Team Award’

Webmaster — Mon, 29 Nov 2010 15:59:11 +0000

Gouden damesteam wint ‘Best Team Award’

Het damesteam, onder leiding van bondscoach Marjolein van Unen, is door de European Judo Union (EJU) verkozen tot ploeg van het jaar. Kitty Bravik, Juul Franssen, Anicka van Emden, Elisabeth Willeboordse, Linda Bolder, Marhinde Verkerk en Carola Uilenhoed veroverden eind oktober de wereldtitel voor landenteams. Onder meer titelverdediger en favoriet Japan werd aan de kant gezet. In de finale was Nederland destijds met 3-2 te sterk voor Duitsland.

3 Holländische Meistertitel

Webmaster — Mon, 29 Nov 2010 15:52:17 +0000

3 Holländische Meistertitel, Birgit, Kitty, Janine

Autor: Bernd Schmitter

3. x Gold Für Bundeligakämpferinnen

3 Mädels aus unserer Bundesligamannschaft
waren sehr erfolgreich.

Birgit und Kitty traten am Samstag an um Ihren
Titel zu verteidigen, mit Erfolg !!!!
Janine Penders trat nach einigen Erfolgen bei den Juniorinnen
erstmals bei den Frauen an.
Souverän schaffte Sie Ihren 1. Titel bei den Frauen.
Hier die Chronologie:

Birgit ( -48kg)schlug in der 1. Runde Esmeralda Putts vorzeitig mit Ippon, im 2. Kampf gegen Patty Joldersma ging es über die volle Zeit mit Vorteil Birgit. Umso souveräner beherrschte Sie Sandra de Hoop im Finale und siegte vorzeitig mit Ippon. Dies war Ihr 3. Meistertitel.

Kitty (-52kg) schlug in der 1. Runde Colinda van Osch souverän vorzeitig mit Ippon.
Im 2. Kampf kam es zur erwateten ausgeglicheneren Begegnung gegen Miriam Pollak, die Kitty aber auch mit kleinem Vorteil für sich entscheiden konnte.
Im Finale dann wieder vorzeitiges Ende gegen Flortje Stoop
und auch bei Ihr steht nun der 3.Titel zu Buche.

Janine ( +78kg ) erstmalig teilnehmend bei den Meisterschaften der Frauen ( Sie holte je 3 x Gold bei U17 und U20 Meisterschaften ) musste im 1. Kampf über die volle Zeit gegen Tessie Savelkouls gehen, konnte aber
durch einen kleinen Vorteil den kampf für sich entscheiden.
Im 2. Kampf, gegen Madeleine Vogelzang konnte Sie die Begegnung vorzeitig mit Ippon für sich entscheiden.
Im Finale stand Sie nun Gerdien Kupers gegenüber ( die immerhin in der Vorrunde Claudia Zwiers geschlagen hatte),
aber auch diese Aufgabe konnte Sie souverän vorzeitig
durch Ippon für sich entscheiden und holte sich hiermit
den 1. Titel bei den Meisterschaften der Frauen.

Allen Mädels herzlichen Glückwunsch !!!