Kitty Fanni Brávik

Evenals de voorgaande jaren, begon de Nederlandse selectie dit jaar ook weer aan het toernooien cyclus in Parijs. Sinds voorkort nog Tournoi de Paris, maar tegenwoordig Grand Slam Parijs. Het is een ontzettend indrukwekkend en sfeervol toernooi, maar net als de vorige jaren komt het voor mij iets te vroeg. Ik was ook dit maal nog niet echt in wedstrijdvorm. Wel wedstrijdfit, alleen was de concentratie nog niet op scherp. Met het huidige afvalsysteem kan je hier geen fouten permitteren, je kan je niet in het toernooi judoën. Omdat vanaf partij één alles op scherp moet staan en iedere score naar jou moet gaan. Anders lig je er uit, zo simpel is het. Maar was het ook maar zo simpel op de mat. Wederom geen goede herinneringen overgehouden aan Parijs, maar wel de ‘echte’ wedstrijdsfeer weer geproefd.

Het weekend daarop mochten we met de ploeg afreizen naar Hongarije voor de World Cup in Budapest. Hier vielen veel dingen op z’n plek. Dit komt niet omdat mijn vorm heel veel anders was dan in Parijs. Ik was door de omgevingsfactoren (2^e thuisland, familie-vrienden-Miki) er erg op gebrand om hier te winnen. Dat werd uiteindelijk brons, maar was wel veel beter geconcentreerd en gefocust. Hier heb ik toch wel weer wat winst gepakt. Ik heb weer even gevoeld hoe het was om te genieten van iedere partij, het hoefde voor mij nog niet afgelopen te zijn. Zat in een soort flow! Mijn eerste toernooi in Hongarije, ik was wel tevreden op dat moment met een bronzen plak. Al had dat ook best goud kunnen zijn, gezien mijn loting en het feit dat ik als hoogste geplaatst stond op de ranking.

Geen tijd om lang te evalueren want het weekend Grand Prix in Düsseldorf stond alweer voor de deur. Met het derde toernooi op een rij voelde ik dat de wedstrijd moeheid om de hoek stond te loeren. Even doorheen bijten, na Düsseldorf is het even klaar. Ik was er op gebrand, misschien iets te, om hier weer een stap vooruit te zetten. In plaats daarvan ben ik blijven staan waar ik stond. Door wederom een te gretige technische aanval (had tactische moeten zijn), gaf ik de wedstrijd die niet verloren had hoeven worden, uit handen. Hopelijk een keerpunt voor het EK. Dit zijn onnodige fouten, de tegenstanders zijn niet beter. Ik geef te veel cadeautjes weg. Hiermee bleef ik na twee partijen op een 5^e plaats steken. Hiermee was ik zeker niet tevreden. Dus heb ik alle zeilen bijgezet tijdens het trainingskamp in Düsseldorf. Veel tegenstanders opgezocht en geanalyseerd. Met het oog op het EK later in April en het begin van het Olympisch kwalificatietraject in mei. Ik kan zeggen dat ik dit met succes heb voltooid en met een goed gevoel naar het EK toe kan werken.

Op woensdag 3 maart j.l. tijdens de autorit naar de extra ingelaste dames kernploegtraining, kreeg ik via een sms het goede nieuws dat de kwalificatie/deelname aan het Europees Kampioenschap in Wenen op 22 April een feit was. Vanaf dat moment wist ik mijn koers. Die zal ik als volgt afvaren, eerst nog een week trainen hier in Nederland. Dan een week ontspannen arbeid in Hongarije, gevolgd door een opbouwende trainingskamp in Budapest. Na terugkomst reis ik met de Nederlandse EK-ploeg af naar een midweek trainen in Parijs. Op 3 April keren we weer huiswaarts, waar we thuis weer met de club-, kernploeg- en weekendtrainingen ons verder voorbereiden op het EK.

Ik heb er erg veel zin in om mijn prestatie van het EK in Tbilisi te evenaren en/of verbeteren, hier zal ik 100% voor gaan.