Kitty Fanni Brávik

Nieuwe regels, nieuwe kansen, mijn evaluatie!
De judo wereld begon dit jaar geheel in een nieuw jasje. Nieuw systeem, nieuwe regels en nieuwe toernooien! Het was heel erg wennen maar ik had mezelf voorgenomen om alles maar over me heen te laten komen,

GO WITH THE FLOW
Vanuit de bond heb ik het vetrouwen gekregen om mezelf te ontplooien en te “bewijzen” bij de senioren, dit door deel te nemen aan 4 van de eerste grote kwalificatie toernooien voor het EK in Tbilissi.

De eerste World Cup vond plaats in Sofia, hier werd het nieuwe wedstrijd systeem al gehanteerd. Wat voor ons betekende dat we pas vanaf de laatste 8 een kans hadden op een herkansing. Ik begon de wedstrijden goed, met twee snelle ippon’s in ne-waza, maar daarna merkte ik dat ik nog helemaal niet in de wedstrijd zat. Doordat ik nog maar een halve minuut op de mat heb gestaan en nog niet over dat bepaalde punt heen was gevallen. Dat merkte ik in de kwart finale tegen Nareks (SLO). Ik kon niet versnellen alleen meegaan in haar spelletje en dat is nou net wat je niet mag doen bij haar. Ik stond wel al bij de laatste 8 dus had ik herkansing. Daarin kwam ik de Spaanse Carascoza tegen. De routine hapte toe op een fout die ik maakte in ne-waza. In Sofia merkte ik dat de scherpte er bij mij nog niet echt aanwezig was.

Daarom besloten Benito en ik om naar Arlon (BEL) te gaan. Met als doel om daar wedstrijd ritme-gevoel op te doen.
In Arlon heb ik zeker weten mijn doelstelling behaald. Ik genoot van het judoën en was geconcentreerd en scherp. Met dit gevoel vertrok ik naar Parijs het weekend daarop.

Op de Grand Slam was de wereldtop aanwezig. Helaas was mijn deelname van korte duur. Ik verloor namelijk mijn eerste partij van de latere nummer 2 La Rizza (FRA). Op een Grand Slam hanteren ze nog een strenger wedstrijd systeem. Je moet namelijk de halve finale behalen, wil je om de prijzen vechten. Hierdoor was ik dus uitgeschakeld.
Ik kon nog steeds niet in me ritme komen.

Het weekend daarop zaten we alweer in Wenen. Mijn voorbereiding leek optimaal te zijn maar op de mat werd het tegendeel bewezen. Ik was mentaal niet scherp aanwezig, waardoor ik in mijn eerste partij tegen de Noorse Sanna Askelof onnodige scores tegen kreeg. Ik voelde dat ik beter was maar het kwam er gewoon niet uit. Na een gesprek met mijn coach Benito en de bondscoach Marjolein van Unen, waarin de afgelopen 4 weken kort werden geanalyseerd, besloten we om het laatste toernooi in Hamburg anders aan te pakken. De week ervoor heb ik hard gewerkt aan me zelfvertrouwen. Heb alleen maar tegen mezelf gezegd dat ik het kan!

In Hamburg was dat eindelijk ook echt te zien. Ik stond te vechten voor wat ik waard was tegen de Duitse Tarangul. Wat zich resulteerde in een 3-0 hantei overwinning. Ik voelde me goed, ook tegen de Sloveense Nareks stond ik dit keer heel sterk te judoën. In de golden score 40 sec. voor tijd maakte ik een onnodige actie waarmee ik in een verwurging terecht kwam. Stom!
Maar ben niet ontevreden over die 5e plaats die ik daar op de Grand Prix van Hamburg heb behaald. Ook de feedback vanuit de bond en mijn trainer waren positief. Belangrijke mensen hebben eindelijk weer een stukje van de echte Kitty gezien! Zo voelde het bij mij ook. Ik had er ook echt plezier in. Het weekend na Hamburg was er nog een world cup in Praag. Daar heb ik niet meer aan meegedaan, ik heb mijn kansen op een ticket naar het EK gehad. Nu nog maar hopen dat het genoeg was. Afgelopen woensdag was de evaluatie en Marjolein van Unen heeft me het goede nieuws kunnen brengen, dat ze in me geloven en me graag op nemen in het team voor het EK in Georgië in April. Hier ben ik ontzettend blij mee. Het voorbereiden kan beginnen!!!