Kitty Fanni Brávik

Op 19 en 20 april vond voor de 2e keer het Swiss Open plaats, dit keer in het mooie plaatsje Baarn. De opkomst was groot, voornamelijk uit Frankrijk. Maar ook Nederland was met een grote ploeg vertegenwoordigd. We gingen van Kenamju met een man of 15 op weg naar Zwitserland.

Ik was goed in vorm toen we aankwamen maar had nog een dag te gaan voordat ik de mat mocht betreden. Eerst dus maar een dag aanmoedigen, wat overigens goed heeft geholpen want de eerste dat namen we al een gouden en een bronzen medaille mee naar huis.
Toen kreeg ik een heel vervelend nieuws, vlak voor mijn wedstrijddag.
Mijn opa, die nog in Hongarije woonde, was plotseling overleden. Een enorme klap zoals iedereen wel kan begrijpen, aangezien er voor het oog niets mis met hem was behalve ouderdom. Onbegrijpelijk kunnen dit soort dingen zijn, maar ik heb er goed over na kunnen denken en kunnen laten bezinken. Heb meteen contact gezocht met het thuisfront, zodat zij me verder konden informeren en geruststellen (voor zover dat in zo een situatie kan). Ik ben blij dat ik het niet pas achteraf na mijn wedstrijd heb gehoord, ik kan moeilijk beschrijven waarom ik dat zo voel. Maar toch is het zo. Ik was eerst bang dat het een negatieve invloed zou hebben op mijn wedstrijd, maar ik was vastberaden dat niet te laten gebeuren! Alle woede en verdriet dat ik op dat moment had heb ik positief kunnen gebruiken in mijn partijen.
Zondag was het zover ik mocht de mat op. Mijn loting was niet slecht, er zaten wel veel goeie Franse dames om me heen. Ik ging meteen goed van start en won van de AUT Freedel, met een waz-ari en koka. Ook het grondwerk ging lekker. Al snel was ik weer aan de beurt, ze draaiden namelijk het hele gewicht incl. herkansingen achter elkaar af. Dat was even aanpassen, geen lange pauzes meer na de diepgaande partijen. De tweede partij was tegen de nummer één van FRA Delsalle, ging goed van start en voelde me gaande partij beter worden, helas kwam ik op de grond in een vervelende situatie terecht, wat tenslotte een houdgreep werd. Deze dame werd uiteindelijk kampioen dus ik had ook herkansing. Na nog 2 overwinningen op een FRA en BEL mocht ik vechten om het brons tegen een GER. Het gevecht om brons had ik helemaal in de hand, ik stond riant voor met een waz-ari, yuko en koka. Kon eigenlijk niks meer mis gaan en dat ging het ook niet. Mede door de aanmoeding van mijn coach en teamgenoten, kon ik deze partij erg gemakkelijk doorkomen.
Het brons was binnen, ik kon naar huis bellen wat voor prestatie ik had neergezet voor mijn OPA!!!